Onlar değişmez dostlarımdır…

SAMSUNG DIGITAL CAMERAkitapTürkCelil

Benim en iyi dostlarımdır bazıları!

Gece galiba kötü geçmemişti yine.

Eh iyi de değildi hani, geçmişti işte ve yeni bir güne uyanmıştı. En sevdiği, uyuyana dek beklediği aydınlığa kavuşabilmek adına…

Yeni bir güne uyanmak uyanabilmek öylesine güzeldi ki onun için, öyle mutlu oluyordu ki, bu sanki yeniden doğuş gibiydi onun için

yatay..

Her gün ve her sabah!

Kalkar!..

Rutin-alışılmıştır hareketleri.

Sabah yapılması gerekenler yapılır aşağıya inilir.

Orada yine rutin yapılması gerekenler vardır, yapar!

Bu arada ekran açılmıştır, rutin işleri arasında kahve suyu hazırlamakta vardır ya, bu arada o bitmiş-hazırdır zaten.

Kahvesini alır ekranda tek bir simgeyi tıklar.

1-2-3-4-5 sayfa sırayla açılır birden, birkaçı e-posta sayfalarıdır, geri kalanı siteleri.

Gözü her zaman en solda olandadır, orada rakamlar vardır, kaç ileti gelmişse!

Merakla tıklar, kimlerden gelmiştir ve nedir?

Hemen isimlere bakar, bir yazı yazarındandır, sadece selam demiştir, anlar!

Bu onun politik yazısıdır sadece.

Aynı dil, aynı tat, aynı terane!..

Diğerinde:

“Benim en iyi dostlarım”—- gerisini okumaz, içini bir korku bir endişe kaplar.

İçinde sessiz bir feryat isyan edercesine haykırmaktadır!

Yapma, sende mi, ne olur yapma!

Sayfayı açmaz, önce gelen yazıyı ekler, o dostlar yazısını en sona bırakır, yine öyleyse, yine onlarsa silecektir oradan.

Yazı ekleme bitmiş diğer yazıya bakmalıdır ama, ya o da aynıysa?

Kurtulamaz bu tedirginlikten, ama bir yerde gözünü karartıp açmalıdır da.

Gözünü karartır ve açar!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!

İçinde ki korku endişe kayboluvermiş, yüzüne sevgi dolu bir tebessüm yayılmıştır!

Ohhhhh, korktuklarım değilmiş diyerek rahatladığını hisseder tüm bedeninde.

Gülümser yeniden ve yeniden…

Kitaplarım, benim dostlarımdır gelenler!..

Der ve bu satırları yazar!

Artık yaşı bir yerlere gelmiştir, ama o gerilere, çok gerilere gider, düşüncelerinde-hayallerinde!

9-10 yaşlarında mıdır o zamanlar?

Yollar toz-çamur, ayağında gıslaved lastikleri, bazen çarıkları, köyünde!

O dostlarla tanışalı, o dostlarla haşır neşir olalı!

Ve onlardan tüm yaşamı boyunca hiç ayrılmayalı!

Ve bazılarına (ve bu bazıları ne aksiliktir ki çoğunluk olandır,) onlara nasıl anlatmalı ki

..bu dostlardır ki,

..beni ben yapandır!

Bana yaşamı,

..etrafa bakmayı,

..baktığımda görmeyi,

..duyduğumda algılamayı,

..her söylenene inanmamayı,

..en önemli olan, düşünmeyi öğreten dostlarımdır!

Evet, onlar öylesine candan, öylesine içten dostlarımdırlar!

Beni asla aldatmayan, bana düşünme – düşünebilme yetisi veren

Onlar!

Kitaplarımdır…

kitaplar dünyaya açılan pencerem resim ile ilgili görsel sonucu

oku.jpg

Ä°lgili resim

***************

2016 yılının her hangi bir gününde yazılmıştı…

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

YAŞAM ARZU'SU

Yaşam sadece vişneli çörek kutusu ya da mayın tarlası değildir...

İdris'in Otağı

Sevgi Çiçeklerimi Koparabilirsiniz

ÖZGE ÖNDER

Burada Yaşam Var!

minimalist günlük.

bilinçli farkındalık, minimalizm

%d blogcu bunu beğendi: