“…yahut zaman olmadı!”

Dost-öyküB. Ş. S.siluet

Bir gün öleceğiz arkadaşlar! Her geçen gün ölümümüze yaklaşıyoruz; ne zaman ve nerede olacağını bilemeden. Hatta bunu hiç düşünmeden, farkında bile olmadan, her geçen gün ölümü daha da unutarak yaşıyoruz. Ölüm bir gün, muhtemelen haber vermeden geliverecek.

Daha yapacak işleriniz varken hem de, hayalleriniz varken… Ölüm söz konusu olunca, yapacak işlerin bir önemi de yok aslında… Hayat yapılacak işlerle ilgilenmez çünkü…


Üç yıl önce, bir yaz akşamında, yaşadığımız sahil kasabasının deniz kenarı restoranlarından birine yemeğe gittik, Murat’la. Masaları sıkışık sıkışık koyarlar bizim burada, mekanlar hep küçüktür çünkü; evleri, bahçeleri hatta kasabanın kendisi gibi. Severdim böyle olmasını, samimidir ortam.

Yan masa garsondan ekmek istediğinde, beklemesin diye kendi ekmeğinizden uzatırsınız. Konuşmalar duyulur, tartışmalarınıza bazen bir iki fikir de onlar katar yan masadan ya da çiçek alıyorsa yanındaki arkadaşına, soran gözlerle bizim masaya da bakar. Kasabanın ruhundan olsa gerek, yerlisi de misafiri de hep gülümser.

O akşam da ortalarda bir masa boştu; orta yaşlı bir çiftin yemek yediği masanın yanı. Olması gerektiği tarzda, Murat, sonradan adının Yaşar olduğunu öğrendiğim beyefendinin karşısına, ben de eşinin karşısına gelecek şekilde oturduk.

Aslında bu durumda, kadın erkek yan yana oturmuş oluyorsunuz ama karşıya baktığınızda gözler karşılaşırsa, erkek erkeğe başıyla selam veriyor, kadınlarsa birbirine gülümseyebiliyor.

Yan masamız yemeklerinin sonuna gelmişti, çünkü biz her zamanki gibi işlerimizi anca bitirip gidebilmiştik. Yorgunduk biraz da, sohbet yerine çevreyi izliyor, hafif hafif içkimizi içiyorduk. Seçim öncesiydi ve yanımızdaki masada beyefendi, hararetli bir şekilde ülke için ne olması gerektiğini ve kime oy vereceğini anlatıyordu.

O tarafa başımızı çevirdiğimizde gülümsüyorduk ama söze girmiyorduk, çünkü bu konu bizi daha da yorgun hissettiriyordu. Bir ara eşi, “Yaşar, çok oldu canım, artık daha fazla içmesen..?” dedi.

kirmiziYazının tamamın okumak için lütfen:

https://burcaksenlersinmaz.wordpress.com/2017/05/27/yahut-zaman-olmadi/ 

Bir Yanıt

  1. Ölüme baktıkça yaşamı görüyorum. Ve yaşamak başka başka hayatlara dokunmak…

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

YAŞAM ARZU'SU

Yaşam sadece vişneli çörek kutusu ya da mayın tarlası değildir...

İdris'in Otağı

Sevgi Çiçeklerimi Koparabilirsiniz

ÖZGE ÖNDER

Burada Yaşam Var!

minimalist günlük.

bilinçli farkındalık, minimalizm

%d blogcu bunu beğendi: