Yanık saraylar -/= Bahtiyarım. 

mineMine Söğüt

Doğduğumuz yeri, ailemizi, ait olduğumuz toplumu seçemeyiz. Ama onları doğru anlamlandırabiliriz.kirmizic

Bunun için öncelikle tercihlerimizin değerini ve bütüne etkisini fark etmemiz gerekir.

Şu anda yaşanan bu korkunç şeyleri mümkün, hayali kurulanları da imkânsız kılan bir yaratıcı değil bizzat insanın kendisidir. kirmizic

Ama insan kendi tercihleri ve bu tercihlerin sonuçları üzerine hiç düşünmez.

Aradaki bağları kurmadığı için başına gelenlerden kaderi ya da “kötüleri” mesul görür. 

Oysa bir türlü değiştiremediği bu düzeni tedirgin edecek tek şey vardır:

O da imkânsız denilenin mümkün ve korkunç olduğu halde mümkün olanın aslında imkânsız olması gerektiğini fark etmesi.

Kolektif bir savunma güdüsüyle, kendi hatalarının yol açtığı sonuçlara isyan ederken o sonuçlara varılmasında kendi payı olduğunu da inkâr eden insanın şuursuzluğundan güç alanlara ikram edilen iktidarlar o yüzden hep zehirlidir.

Biz eğer iktidarlar başta olmak üzere bir şeylerin değişmesini istiyorsak, önce kendi mikro dünyamızda sorgusuz sualsiz kabullendiğimiz kavramları ve değerleri gözden geçirmemiz gerekir.

Vazgeçemediklerimizden neden vazgeçemiyoruz? 

Kaybetmekten korktuğumuz şeyler yüzünden nasıl bedeller ödüyoruz?

İnandığımız şeye gerçekten inanıyor muyuz? 

Koruduğumuz değerlere gerçekten değer veriyor muyuz? 

Ve itiraz ettiğimiz, karşı çıktığımız, değişsin istediğimiz temel meseleler ortadan kalksın diye yapmamız gerekenleri yapıyor, tercihlerimizi bunu mümkün kılacak yönde kullanıyor muyuz?

Bu sorulara dürüstçe cevap vermenin bedelinin ağır olduğunu herkes bilir.

Ama bu sorularla hiç ilgilenmemenin bedelinin neye mal olduğunu kimse bilmek istemez.

Tecrübeyle sabit, hiçbir sorun temeline inilmedikçe, asla gerçekten düzelmez. 

Ve sonra…

Korkunç yangınlar çıkar, o yangınları kimse söndüremez, bu döngüyü kimse değiştiremez.

Yok, döngü illa değişir diyorsak yapılması gereken bellidir. 

Saray gibi evlerde yaşamayı hayal etmekten…

Saraylarda yaşamayı sevenleri iktidara getirmekten…

Sarayların asla yanmayacağını düşünenlere kıymet vermekten vazgeçmemiz…

Ve kendimiz tamamen küle dönmeden önce o sarayları mecazen küle döndürmemiz gerekir.


Not: Yukarıda okuduklarınıza yakın içerikte bir yazıyı, dibinde bunun gibi bir veda notuyla birlikte geçen perşembe sabahı yazıişlerine göndermiştim. 

Ancak aynı gün ortaya çıkan sendika tartışmaları ve Aykut Küçükkaya’nın istifa haberi üzerine, benim ayrılma kararımla genel yayın yönetmeninin ayrılma gerekçesi birbirine karışmasın diye, notu ve yazıyı geri çekip gündeme dair “Patron çıldırdı” başlıklı yeni bir yazı yazmıştım. 

Gazetede her şey artık tatlıya bağlandığı, mesele netleştiği için geçen hafta aldığım kararı şimdi uyguluyor ve daha verimli olabilmek adına ara ara nadasa bırakılması gereken bir meslek olduğunu düşündüğüm köşe yazarlığını sonlandırarak Cumhuriyet’ten ayrılıyorum.

Bu köşe, 2013 yılının mayıs ayında edebiyatçı kimliğime istinaden sevgili Celal Üster’in önerisiyle bana verilmişti. 

Ben de sekiz yıl boyunca, edebiyat dışında her konuda, son güne kadar gönlümce yazdım. 

Ve yazdığım her şeyin karşılığını, benim için çok değerli olan Cumhuriyet okurlarından fazlasıyla aldım.

Bahtiyarım.



kalp

Kız Mine, seni çok ama çok sevmiştik!


minesogut@gmail.com

cumhurhttps://www.cumhuriyet.com.tr/yazarlar/mine-sogut/yanik-saraylar-1857716

 Tüm Yazıları

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

YAŞAM ARZU'SU

Yaşam sadece vişneli çörek kutusu ya da mayın tarlası değildir...

İdris'in Otağı

Sevgi Çiçeklerimi Koparabilirsiniz

ÖZGE ÖNDER

Burada Yaşam Var!

minimalist günlük.

bilinçli farkındalık, minimalizm

%d blogcu bunu beğendi: